Seinasta bloggið

Núna er komið að því að pakka niður þessum yndislegu 10 mánuðum í 23 kg ferðatösku (+ 3x20 kg pakka sem ég er búin að senda heim) og snúa aftur. Og ég mun gera það með kökk í hálsinum og söknuð í hjartanu. Tíminn hefur gjörsamlega flogið og ég er búin að eiga eitthvað það frábærasta en líka erfiðasta ár lífs míns hérna í Belluno. Ég hlakka samt líka til að koma heim og knúsa alla. 

Hérna eru 2 videoblogg, annað sem ég gerði kvöldið áður en ég kom út og hitt frá því í kvöld, seinasta kvöldinu í Belluno. 

Skiptinemaár er ekki bara ár í lífi þínu heldur nýtt líf í einu ári (vá, þetta hljómar betur á hvaða tungumáli sem er). Enjoy.

Takk fyrir mig

Baci e abbracci!

Alma Dóra Ríkarðsdóttir

Fjölskyldur og ferðalög

Kaldhæðnir: Hlaupið fyrir lífi ykkar ...þetta blogg verður væmið og rómantískt...

Ég hélt alltaf að mikilvægari parturinn af þessarri skiptinema reynslu, allavega minni skiptinema reynslu, væru allir fallegu staðirnir sem ég hef fengið að heimsækja og allir yndislega skemmtilegu hlutirnir sem ég hef fengið að upplifa, en ég verð að viðurkenna að mikilvægi fjölskyldunnar er búið að aukast til muna eftir að ég skipti um fjölskyldu fyrir rúmum mánuði.

Bræður mínir tveir, röndótt þema

Elsku Luisa í Bologna

Nýja fjölskyldan mín er yndisleg! Þau eru yndislega fyndin og æðisleg og búa bókstaflega á dómkirkjutorginu sem spillir ekki fyrir (sbr. steig ekki upp í bíl fyrstu 3 vikurnar). Mamman og pabbinn eru alveg eins og svart og hvítt. Hann er frekar rólegur og kaldhæðinn og hún opin og mjööööög aktív. Svo eiga þau tvo stráka sem eru líka eins ólíkir og þau, sá yngri alveg eins og mamman og sá eldri alveg eins og pabbinn. Eldri strákurinn er einu ári eldri en ég og er í háskóla í Písa, sem honum er borgað fyrir að fara í því hann er svo klár (haaaalló faðir barnanna minna). Litli bróðir minn (miooo fratelliiinooo) er alveg frábær.... það hefur semsagt vandræðalega oft brotist út vatnsstríð og aðrar styrjaldir innan veggja Piazza Duomo 11 á þessum fáu vikum...

Þessi mynd lætur mig hlægja ...

Hinsvegar er allt ágætt að frétta úr ferðalagapakkanum. Þar ber helst að nefna Bolzano helgina þar sem ég eignaðist enn eina yndislegu ítölsku fjölskylduna (mun vera sú sjötta i röðinni). Þessi tilheyrir þýska parti Ítalíu, talar þrjú tungumál innan heimilisins, stundar yoga, hlustar á One Republic og styður greenpeace. Ég var þar eina helgi og pabbinn hóf engu að síður yfir mér "þú verður að passa þig" og "þegar ég var í löggunni" ræðuna áður en farið var að skandalisera laugardagskvöldið, og mamman tók alltaf fyrst hópmynd og súmmaði svo á mig og tók aðra mynd eins og mömmur gera (sbr. mynd fyrir neðan ahaha ég dey). Eða með öðrum orðum þá voru þau yndisleg. Þetta var líka yndisleg helgi í yndislegum félagskap AFS krakkanna.

Hópmynd

Hópmynd + Mömmusúmm

Bolzano fjölskyldan mín

Belluno chicks

 AFS selja sig dýrar en innistæða er fyrir hvað varðar frumleika. Það þýðir að í raun eru allar ferðir og "camp"(eigum við að setja þetta í fleirtölu, "cömp"? Nei, hljómar ekki vel, shiiit) eru skipulagðar eins. Þá er ég að tala um ca. 20% velkomuhátíð og kannski svona 30% tími með fjölskyldunni/"camp" félögum, góð 10% menningarlegar upplifanir og svo i það minnsta 40% hið margrómaða TALENTSHOW. Ég veit ekki hvað ég hef orðið vitni að mörgum misjafnlega vel heppnuðum talentshow... Bolzano talentshowið mun hinsvegar birtast í sögubókum barnanna ykkar. Ég er að segja ykkur það, þetta var eitthvað mesta snilldar kvöld sem ég hef upplifað. Það var ekkert planað, hellingur af hugmyndum, ennþá meiri vilji, þjóðverji sem dansaði salsa með vinkonu minni frá Honduras (af hans frumkvæði!), það var tailenskur hópdans, macarena, spunaleikur, tangó, saxófónleikur, söngur og ég veit ekki hvað og hvað. Svo var tekið stórt alsherjar "allir dansa kónga" með allavega hálfum sal áhorfenda sem tóku þátt og þar á meðal borgarstjórinn sem kom að horfa á.

Elsku Intercultura <3

Leikir og almenn gleði

Þýski fór á kostum

 Það er vandræðalegt hvað sólheimabrosið birtist sjálfkrafa bara við að hugsa um þessa helgi...

Tailenskir hópdansar heilla

Bozen börnin

Undirbúningur

Fyrir utan þennan unað var líka skellt í flashmob í miðbænum, útsýnisferðir um Sud-Tyrol, ferð á discoteca og auðvitað var áreytt hina ýmsu menntaskóla bæjarins með mjög klassískum AFS leikjum. Þar var greindarvísitala ítala jöfnuð við jörðu þar sem flestir nemendur giskuðu á að ég kæmi frá Rússlandi eftir að hafa fengið þær upplýsingar að ég bjyggi í norrænu landi þar sem stærsta borgin hefði ca. 200.000 íbúa... er til borg í Rússlandi með 200.000 íbúa? 

AFS elskar Funcky chicken

Flashmob in making

Flashmob videoið: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=QG1MlprGf3U#!

 Svo ferðast ég náttúrulega ekki án lestarhamfara af einhverri sort sem í þessu tilfelli lýsti sér í tveggja tíma bið í Trento þar sem lestin kom að palli 1g en ekki 1... helv... TrenItalia.

Elsku Bolzano kisi

Eftir þessa yndislegu helgi var svo komið heim í ljúfa lífið, eða kannski ekki alveg beina leið þar sem mér var tilkynnt á sunnudeginum að ég yrði sótt til að skipta um fjölskyldu daginn eftir... Það gekk ágætlega smooth fyrir sig og ég er búin að fara og heimsækja gömlu fjölskylduna og allt er bara gott okkar á milli, engin vandamál eða leiðindi, er ekki bara prýðilegt að eiga fleiri en eina fjölskyldu?

Sæti voffinn minn

Annars verður að viðurkennast að nyja fjölskyldan mín er talsvert duglegri að ferðast og eru við búin að vera smá "in giro" þessar vikur. Eina helgina fórum við i menningarferð að skoða kastala og rómantíska kirkjugarða (ítalski pabbi minn er fyndinn og yndislegur, en líka alveg yndislega spes og fílar sorglega list og rómantíska kirkjugarða... ahhaha það eru ekki til viðeigandi orð, en kaldhæðnisleg skot voru ófá í þessarri bílferð). 

Rómó

Þar sem líf og dauði sameinast (hlæ yfir lýsingum áhugamannsins)

Menning

La mamma e la zia

Draumar og kastalar í Bassano

Svo fórum við mamman til Bologna tvær saman, ekki slæmt að vera prinsessa mömmunnar sem á bara tvo stráka ;) 

Ef ég væri graffari...

Alma boðin velkomin í Bologna

Í dag var svo haldið til Verona að hitta eldri bróður minn og gera þar létt innkaup!

+ Francesco

Verooona

+ Filippo + þreytuþema

Luiiisaaa

Hvað varðar önnur skemmtilegheit,

Páskaeggið mitt er komið í hús... bara rétt rúmlega mánuði eftir páska!

Það eru bara tæpir tveir mánuðir í heimferð, miðarnir eru komnir í hús, sem og létt tilvistarkreppa í bland við heimþrá og aðrar blendnar tilfiningar...

Sumarfríið er allt í skipulagningu í augnablikinu, nú lítur allt út fyrir að því verði eitt í Róm og Silkiley, lokacamp í Trento og jafnvel eitthvað á ströndinni og fleiri lítil ferðalög, non vedo l´ora! -Samt ekki.

Fyrsti í bloggi

Ég sting uppá un applauso í tilefni dugnaðar míns sem fer dvínandi í garð þess að skrifa blogg. Næsta verður video-blogg, ég lofa...

Öðru bloggsessioni lokið... Buona notte, sogni d´oro frá elsku Gúra

Vegsemd, virðing og kveðjur frá Ítalíu,

Alma Dóra Ríkarðsdóttir

Flutningar og skemmtilegheit!

Til allra þeirra sem ég sakna á Íslandi og útum allan heim

GAGAGAGAAAARDAALAAAAAND

Já Sólveig... ég hitti hann!

Ég og Scrat skilum bestu kveðjum til ykkar allra! Baci e abbracci!

Alma Dóra Ríkarðsdóttir

Prag + Sikiley

Af sökum tímaleysiss og annarrar armæðu hefur það að skrifa þetta blogg aðeins dregist á langinn og óhætt er að segja að frá mörgu sé að segja. Nú er farið að líða á síðari part ferðalagsins og það er alveg ótrúlegt hvað tíminn líður hratt! Endalaus ferðalög og taumlaus gleði hafa og munu einkenna þessa seinustu mánuði og hver tekur því ekki fagnandi? Ég er svosem yfir höfuð til í allt sem leyfir mér að sleppa degi eða tveimur úr skóla :)

Toppurinn á minni mannlegu tilveru, ÉG ER SAXÓFÓNN

Svo ég byrji á "byrjuninni" þá þræddi ég alla kastala, verslunargötur, jazz klúbba og aðra skemmtistaði í Prag dagana 6. - 10. mars í fylgd hins fagra 5.BL sem er einn uppáhalds bekkurinn minn hérna í Ítalíu. Þrátt fyrir rúma 24 tíma í pinnkulítilli rútu með einhverjum þeim vanhæfasta bílstjóra sem sögur fara af (aðra eins vanþekkingu á reglum og öðru muna menn varla eftir), að hafa týnst oftar en einu sinni í neðanjarðalestum og hin ýmsu óhöpp hef ég sjaldan skemmt mér jafn vel og þessa 5 daga í þessum líka yndislega félagsskap. 

Sætu ítalíu vinir í Prag

Sisi, Praga é bellissima

Það verður samt að viðurkennast að það að fá að fara yfirhöfuð með í ferðina var þvílíkt basl því eins og aðstoðarskólastjórinn sagði þá "nenna skrifstofukonurnar ekki að vinna vinnuna sína". Þetta var einhvert mánaðarlangt ferli sem samanstóð af ófáum ferðum uppá skrifstofu, hinum ýmsu rannsóknum á Tékkneskum lögum, kvarti, kveini og gráti í Davide sem er svo óheppinn að eyða með mér löngum stundum á bókasafninu (þá helst eftir skrifstofuferðir), 200 evrur og að lokum þeim 5 minutum sem tók skrifstofukonuna að hringja í ferðaskrifstofuna og bóka pláss fyrir mig. Það má þó með sanni segja að þetta hafi allt verið vel þess virði enda var ferðin yndisleg í alla staði.

Ó endalausi söknuður

Þegar prinsessan innra með Ölmu fékk útrás

Heimspekilegar samræður, Bob Marley, almenn gleði, menningarlegar upplifanir, yndislegir bekkjarfélagar og kastalar. Lífið er ekki af verri endanum í Prag. 

Husband Davide

Á leið í ævintýraferð

Eftir Prag tók við vika af skóla, svo þriggja daga frí þar sem bekkurinn minn fór líka í stutt ferðalag til Flórens og svo einhver sú yndislegasta vika þessarar skiptinemareynslu hérna í Ítalíu. La settimana di scambio.

Því ég ELSKA eþssi tvö, og litaþemað!

Á vit ævintýranna

La settimana di scambio er einskonar "skiptivika" þar sem maður fær tækifæri til að velja sér aðra borg í ítalíu til að búa í í eina viku. Svoleiðis upplifir maður eitthvað nýtt og það er með öllu óhætt að segja að það sé rosalegur munur á S- og N- Ítalíu.

Siracusa!

N-Ítalía, þar sem ég bý, er þekkt fyrir alla vinnuna og verksmiðjurnar sem þar eru að finna. Þar "verða peningarnir til" og borgirnar eru hreinar og þeim er vel haldið við. Skiptinemar í N-Ítalíu eiga mun auðveldara með að ferðast þar sem allt er í rauninni stutt frá en fjölskyldurnar og fólkið yfir höfuð er mun kaldara og alvarlegra en þeir sem búa í Suðrinu. Íbúarnir eru gjarnan uppnefndir "Polentoni" sem er dregið frá "la polenta" sem er einhver sá frægasti réttur sem kemur frá norðrinu.

Catania!

Í suðrinu kynntist ég hinsvegar allt öðrum heimi. Ég hef aldrei upplifað eins mikla gestristni og frá fyrsta degi leið mér eins og parti af fjölskyldunni. Þetta voru yndislegir dagar og í náinni framtíð vonast ég til að hafa tíma til að velja úr þeim 1100 myndum sem voru teknar þær sem ég svo set á facebook.

Elsku yndislega fjölskyldan mín í Sikiley!

Ég var semsagt í bænum Augusta sem er nálægt Catania, Siracusa og eldfjallinu Etna. Fengum við þar að sjá kirkjurnar, bæjina, grísku og rómversku minjarnar og auðvitað gestreisnina í öllu sínu veldi. Hvert sem við komum var sól í heiði og ekkert nema endalaust gott viðmót og forvini frá hverjum sem við hittum. Þetta var yndisleg reynsla og það var líka ekkert smá erfitt að þurfa að kveðja í lokinn! Sérstaklega systur mínar tvær sem voru yndislegar. Sú litla, Chiara sem er 9 ára spurði pabba sinn mjög einlægt hvort ég mætti búa hjá þeim að eilífu. Ekkert smá sæt. Svo bíð ég bara spennt eftir sumrinu þegar ég get heimsótt þau aftur og farið aftur að "synda" í sjónum.

Ó elsku Catania 

Gott dæmi um það hvernig "Il tempo vola".

Meraviglia

Ps. 50 mosítóbit fundin hingað til, 25 á hægri fæti, hversu sæt hlít ég að vera?

Þessi er svosem alveg sæt

Ó elsku besta

Dúlló

 Það er samt í alvörunni rosalegt hvað tíminn líður hratt. Nú taka  við 3 dagar af skóla og svo er komið páskafrí. Það hyggjumst við Anne vinkona mín frá Honduras nota til að ferðast eitthvað og hafa það kósý. Eftir páska eru svo 2 dagar af skóla og svo fer ég aftur til Bolzano til að að taka þátt í svokallaðri "mini - skiptiviku" sem er eiginlega bara löng helgi þar sem ég bý hjá annarri fjölskyldu í Bolzano. Þá verður kominn miður apríl! Þá tekur við mánuður af skóla og svo er komið sumarfrí, sem þýðir lokacamp, vonandi Sikileyjarfrí og meiri ferðalög.

Gleði og fögnuður

Þessi er líka í uppáhaldi 

Hvað varðar tölfræðina þá var ég búin með 6 mánuði þann 9. mars, þá átti ég líka 4 mánuði eftir. Þann 26. hafði ég verið 200 daga í Ítalíu og þann 30. átti ég 100 daga eftir!

Já tíminn flýgur og já ég hef of mikinn tíma í skólanum til að reikna þetta út!

Afhverju er ekki lífið alltaf svona yndislegt?

ahahahaha

Í ævintýraför

ALLTAF nóg að bíta og brenna

Og international

Með gleði í hjarta og bros á vör sendi ég bestu kveðjur til allra íslendinganna minna sem ég sakna svo mikið. Þá sérstaklega til Sævars sem var að fermast og ég trúi ekki að ég hafi misst af því! Hann hefur þó verið flottastur eins og alltaf, öðru trúi ég ekki ;)

Allora, ci vediamo a presto! Alla prossima!

Alma Dóra Ríkarðsdóttir

Ps. Þetta video drepur mig

Meiri gleði:

http://www.youtube.com/watch?v=ySpi2C5AnnU